|
Dagsetning
23. febrúar 2012
|
03.11.2008 14:37:05 / Stebbanbloggar
Jæja....skólinn búinn í dag og maður er komin heim í draslið  Ég ætlaði bara að byrja að blogga og fá mér kaffi og halda áfram að taka til þegar ég er búin að þessu bloggi mín....sem mér finnst nauðsynlegt  Helgin var fín ég og Inga vinkona kíktum í ljós og heimsókn á laugardaginn og skemmtum við okkur konunglega. Ég er nefninlega ekki sú týpa sem læt mikið sjá mig á kaffihúsum borgarinnar eða úti á lífinu. Hreinlega er meira fyrir róleguheitin og kósí stemmingu, enda er bara ekkert að því svo sum.  Ég á eftir að eiga svoooo annasama viku að ég er komin með í magann af bæði kvíða og spenningi  Sonur minn er nefninlega að verað 5.ára og það þarf svo sannarlega að baka,undirbúa,taka til,setja upp gardínur ofl.  Það er svo sannarlega mikið að gera....og ég er frekar orkulaus og óskipulögð alltaf (finnst mér) ....mikla svo sum fyrir mér að, vera í skóla,halda upp á afmælið,gera heimilisverkin,læra heima og sinna hinu og þessu. Það er alveg hellingur, en það var sú tíð einu sinni að ég gat ekki gert neitt gagn og hvað þá ethvað af ofarnefndum athriðum....En Guð er góður og hann mun sigla með mér í gegnum þetta  Kræst það hreinlega allt í drasli hér (að mér finnst)...ég er nýflutt í nýja íbúð sem er fín og flott, nema það á eftir að klára koma sér fyrir og hengja upp gardínur og myndir  En þetta er ekkert stress ég vind mér bara í þetta snatrast 
Kveð í bili og þakka öll fallegu commentin á bloggin mín og bið að heilsa frábæra fólk.
»
30.10.2008 11:20:35 / Stebbanbloggar
Jæja þá er ég vöknuð bara....soldið erfitt að vakna alltaf  Ég fékk leyfi í skólanum í dag til að sinna mikilvægum erindum og þau eiga eftir að taka á! En kaffivélin mín er að gera sig og finnst mér líka gott að fara út á svalir í kuldann og keðjureykja eina sígó, skil ekki alveg afhverju það er svona gott að standa út í ískulda dauðþreyttur og totta sígarettu, já mar spyr sig. Ég er nottlega búin að ákveða að dagurinn verði ógislega töff og erfiður en eins og svo oft áður þegar ég hef "ákveðiði" hluti eða "planað" fyrirfram, verða þeir engann veginn eins og ég hélt. Þannig að ég nenni ekki að ofmeta neitt og vera með hnútinn í maganum, hver kannast ekki við HNÚTINN? Ég hef verið að spá í því sem ég get verið þakklát fyrir í dag og það er: A. Sígarettur B. Kaffi C. Sólin D. familían C. hmmmmmmm Já það er bara svo margt sko.....annars er smá, oggu kvíði í mér en hann lagast um leið og ég er búin að sinna þessum málum. Hmmm svo er ég að spá í hvort þakklætisröðin hér á undan hafi verið í réttri röð, en mér er skítsama hún er bara einhvernvegin svona og skipta stundum um sæti, eigum við nokkuð að fara nánar út í það, NEIJ Ok.....En gott er að taka djúpt andann af fersku lofti (sem er hellingur af hér á Íslandi ennþá) og segja við sjálfa sig "þetta verður góður dagur í dag og ég get verið þakklát fyrir það sem ég hef" og svo þakka ég mínu almætti fyrir það sem hann/það/hún hefur lánað mér. Ég segji lánað því að það er hægt að missa svo mikið og það segjir manni að maður á ekki neitt og stjórnar voða litlu(sem er erfitt fyrir frk stjórnsama að ýmunda sér) en ég get alveg stjórnað því að mér líði ágætlega.....ekkert að vera hoppa úr kæti því það er hreinlega merki um taugaveiklun og ég er í steingeitarmerkinu og hún er alltaf temmilega þunglind því annað ber merki um taugaveiklun eins og ég minntist á hér áðan...jamm. Nú er einmitt málið að fara klína framanísig einhverjum snyrtivörum svo fólk heimti hreinlega ekki innlögn eftir að vera búið að berja mig augum Ég kveð að sinni og skrifa nottlega fljótt aftur en ég ætla að punkta nokkur athriði niður sem við getum verið þekklát fyrir þó að það sé kreppa. A. kynlíf B. hreint loft C. meiri hreyfing(því jú mar verður oftar bensínlaus)
;">Jæja blogg nr 2. í dag.
Ég verð að byrja á því að þakka Sigurrós fyrir að eiga þann heiður á því að skrifa mér comment eða athugasemd (fyrir þá sem skilja ekki hvað comment er) Ég var í átökum í dag....úfff, hitti 2 sérfræðinga sem voru hjálplegir. ÉG er ekki að skrifa mastersritgerð eða neitt því um líkt heldur er nú bara svo fyrir mér komið að ég er að reyna nálgast manneskju sem ég elska af öllu hjarta og vill allt það besta í heimi fyrir gera, en fæ það ekki. Ennn ég er ekkert að fara gefast upp neitt það er á hreinu og ég er hér og verð hér og fer ekki neitt og við mig verður ekki losnað það er bara svo einfallt. Þessi tiltekni einstaklingur er sonur minn og óx hann frumu fyrir frumu inn í mér og man ég vel eftir að hafa fætt hann og verið með hann á brjósti og hugsað um hann....nema bara hvað! Ég veiktist mikið af sjúkdómi sem fólk fær ekki beint klapp á bakið og svaka umhyggju á meðan, neij heldur þvert á móti (maður er heldur ekkert eftirsóknarverður félagsskapur þegar þessi veikindi dynja yfir) Maður getur ekki staðið endilega við allt sem maður vill standa við í svona ásigkomulagi. Og ég bað um hjálp.....sem reyndist mér svo dýrkeypt að ríkið er með forræði yfir barninu mínu. Sumir í fjölskyldunni hefðu nú getað rétt manni hjálparhönd en gerðu það af einhverjum ástæðum ekki, já og reyndar bíst ég nú við að það sé auðvelt að skella þeirri skuld á mig því ég er auðvelt skotmark hvað varðar að hafa blóraböggul. Ég var mikið dæmd og er, margur Jóninn hefur sagt "guð...gaf hún barnið sitt"? Neij það átti ALDREI að fara þannig.....ég var einfaldlega....fárveik,ein,hrædd,fátæk,afskiptalaus,yfirgefin. Margur velltir því fyrir sér af hverju ég "harkaði þetta bara ekki" En ég átti ekki séns, sama hvað hver hefði gert eða mundi gera þá eiga flestir erfitt með að setja sig í mín spor. Það er ekki það að sonur minn vilji ekki umgangast mig eða að ég sé óhæf, eða tengsl seú rofin á milli okkar......heldur finnst fósturaðila bara ekki gaman eða af einhverjum ástæðum vill ekki leyfa barninu að vera nálagt sínu fólki, sem eru ég og sonur minn yngri....sem ég er nota bene með hjá mér og gengur það vel og hann er við hesta heilsu og allt í blóma. Þannig að málið er ansi furðulegt frá mínum bæjardyrum séð, ég get nú ekki sagt að ég hafi engu klúðrað og ýmislegt hefði betur mátt fara. En þau skilaboð sem mér finnst ég vera fá frá yfirvöldum eru hreinlega þau að það skiptir engu máli þó að ég sé sterkari,hæfari,stapilari,betri,öruggari og þroskaðari, neij það hefur bara ekkert að segja greinilega. Ég vil meina að það sé skítalykt af málinu og ég mun komast af því hvað er í gangi því jú við erum að ræða hér manneskju sem er 6 ára persóna með sínar þarfir og tilfinningar. Barnið mitt er ekki bara kennitala á blaði og hann á sinn rétt og það er verið að brjóta á honum.
»
29.10.2008 22:21:55 / Stebbanbloggar
»
29.10.2008 22:05:38 / Stebbanbloggar
»
29.10.2008 21:50:13 / BlogCentral
Eigandi þessa nýja bloggs hefur gefið út blogg megið lesa það barasta
»
|
Heimsóknir
Í dag: 1 Alls: 2875
|